Hayalperest | Poetry

Dil

20 Eylül 2026

KENDİNİ UNUTMA SANATI

Tüm yüzler yabancı şimdi Aynadakini bile tanıyamıyorum artık Sesler uzak Dokunduğum her şeyde bir belirsizlik Ufak tefek gülüşler Aklımın en sapa sokaklarına saklanmışlar Çıkmıyorlar oradan Yeşeren ağaçlar Masmavi gökyüzü Ve parmağımın arasındaki kurşun kalem Bütün noksanlarımı döküp saçmışlar kağıda Kopuk kopuk Yıpranmış çığırtkan cümlelerle Yaktılar en sevdiğim günün sabahını Sıcağımı soğuk yapan kimsesizliklerle Doldurdular karşımdaki sandalyeleri Başka başka suretlere bürünüp karşıma çıktılar Eski çocukluk hayalleri Ne bir söz söylettiler Ne rahat bir nefes aldırdılar Ömrümün en güzel yıllarını sonsuz ızdırapla sınadılar

Şiiri oku

16 Ağustos 2026

gemi gökyüzü hikaye çocuk şiir

KAĞITTAN BİR GEMİ

Kağıttan bir gemi Yüzer gri mavi denizin ortasında Bilinmeyen bir çocuktan Çok iyi bilinen gayelere doğru Kağıttan bir gemi Yüzer sevdanın saçlarından kirpiklerine Kavuşur göz bebeklerinde Hasretini çektiği kelebeklere Kağıttan bir gemi Dağılır gider Ne olduğunu anlamaz Adsız bir meczup sayar Hiç saymadığı günlerini Kağıttan bir gemi Anlatır gökyüzünün yeryüzü ile birleştiği yere Sahibinin hikayesini Hiç gitmediği deryalara savrulur Kendi hikayesini bulur Reddeder kimsesizliğini

Şiiri oku

23 Ekim 2025

gökyüzü olasılıksız marifet üye asıl yeni

BİR KEDİM BİR BEN

Bakar dururduk yıldızları kaybolmuş gökyüzüne Bir kedim Bir ben Sahiplenirdik olasılıksız yalnızlıkları Marifet sayardık Var olmayı unutmuş bir kalabalığın üyesi olmayı Hiç sesin gelmediği ufuklardan korkardık Saklanırdık asıl olandan Kandırırdık birbirimizi Avuturduk oldurduklarımızla kendimizi Aramazdık yeniyi Geceye sonsuz hayranlıkla bağlanırdık Gündüzü silerdik aklımızdan Hatırı kırılmasın diye uykusuzların Bir kedim Bir ben Ne yaparsak yapalım Hep bir eksiğin parçasıydık

Şiiri oku

23 Şubat 2025

papatya sahipsiz kuyu gökyüzü güneş haberci zamansız ya

BENİ BEN İLE

Zamansız duraklamalarımın durgunluğu Çöktü üstüme Ya geçmezse diye düşünmeye başladı Sabahlarımın habercisi kuşlarım Ya hep böyle boğazımda takılı kalırsa diye Endişe etti sahipsiz kalan bir yanım İfade edemediğim yalnızlığımı Ya kimse anlamak istemezse Kendi sardığım yaralarımın hatırına çıkabilir miyim Bu kuyudan kendi başıma Parmaklarım kanaya kanaya Güneşe dokunabilir miyim Hissedebilir miyim Masmavi gökyüzünün tertemiz havasını saçlarımda Koklamaya kıyamadığım papatyaların yanına varabilir miyim Sormaya başladım Zamanın durduğu anda

Şiiri oku

21 Kasım 2024

nedensiz papatya şiir makul kimse mavi bahar gökyüzü

MEĞERSEM

Ben hiç nedensiz sevilmedim Sevilmelerim hep bir koşula sarılırdı Bir bakışıma Bir gülüşüme ısınmadı kimsenin içi Sözlerim kimseye baharı yaşatmadı Hep bir kimsesizlik anında asılı kaldı sahipsiz papatyalarım Solan gidenlerime kimse ağlamadı Makul ama boş bir yaşamda sınandı durdu coşkun denizim Kendi gökyüzüne küstü Mavisi koyu griye bulandı

Şiiri oku