KAĞITTAN BİR GEMİ

Kağıttan bir gemi Yüzer gri mavi denizin ortasında Bilinmeyen bir çocuktan Çok iyi bilinen gayelere doğru Kağıttan bir gemi Yüzer sevdanın saçlarından kirpiklerine Kavuşur göz bebeklerinde Hasretini çektiği kelebeklere Kağıttan bir gemi Dağılır gider Ne olduğunu anlamaz Adsız bir meczup sayar Hiç saymadığı günlerini Kağıttan bir gemi Anlatır gökyüzünün yeryüzü ile birleştiği yere Sahibinin hikayesini Hiç gitmediği deryalara savrulur Kendi hikayesini bulur Reddeder kimsesizliğini