KAĞITTAN BİR GEMİ
Kağıttan bir gemi
Yüzer gri mavi denizin ortasında
Bilinmeyen bir çocuktan
Çok iyi bilinen gayelere doğru
Kağıttan bir gemi
Yüzer sevdanın saçlarından kirpiklerine
Kavuşur göz bebeklerinde
Hasretini çektiği kelebeklere
Kağıttan bir gemi
Dağılır gider
Ne olduğunu anlamaz
Adsız bir meczup sayar
Hiç saymadığı günlerini
Kağıttan bir gemi
Anlatır gökyüzünün yeryüzü ile birleştiği yere
Sahibinin hikayesini
Hiç gitmediği deryalara savrulur
Kendi hikayesini bulur
Reddeder kimsesizliğini