MEĞERSEM

Ben hiç nedensiz sevilmedim Sevilmelerim hep bir koşula sarılırdı Bir bakışıma Bir gülüşüme ısınmadı kimsenin içi Sözlerim kimseye baharı yaşatmadı Hep bir kimsesizlik anında asılı kaldı sahipsiz papatyalarım Solan gidenlerime kimse ağlamadı Makul ama boş bir yaşamda sınandı durdu coşkun denizim Kendi gökyüzüne küstü Mavisi koyu griye bulandı