HayalperestCeren Oğuz
Dil
TREN
Arşive dön

Şiir

HABERCİ KUŞLAR

16 Temmuz 2024 16:46•aptallıkşiirgönülçocuklukcesaretrenklersorukafes
Her şey başka olsaydı Sever miydim kendimi Bu açılmaz dediğim kafesin kapısını açar mıydım Dışardaki renkler dokunur muydu parmaklarıma Çocukluğumla barışır mıydım Yazıp çizdiğim çocuksu şiirleri okutur muydum Kalbimden hiç gitmeyenlere Toplanıp gider miydim bu evden Aptallık denen cesareti göze alır mıydım Soru sormaktansa yaşar mıydım bu hayatı Olmayacakların peşinde koşanlarım Olmayanların ardından akan gözyaşlarımı siler miydi Ne çok soru dolanır aklımın sokaklarında Ne çok ister gönül olmayanları oldurtmak Nafile bir çabasızlık içinde yüzer Heveslerinden yoksun bırakılmış satır satır yazılmış geri gelmeyecek dakikalarım Ve kendimi avutuşlarım Aynı sabaha kalkışlarım Değişmezliğin altında ezilen Sessiz sakin köşesine çekilen haberci kuşlarım

Paylaş

Bu şiir için bir paylaşım kartı oluşturun; sosyal medya ya da mesajlaşma uygulamalarında kullanın.

Paylaşıma uygun görsel istek geldiğinde hazırlanır.

XWhatsAppTelegramFacebook

Instagram için kartı indirip görseli manuel olarak paylaşın.

Diğer şiirler

Tümünü gör

4 Mayıs 2026 11:36

NE ARA

Ben ne ara büyüdüm bilmem Ne zaman örgülü saçlarımı Rüzgara emanet ettim Taç yapmak için kullandığım papatyaları Eski bir kitabın arasında kurumaya mahkum ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gülerken ışıldayan gözlerim Ne zaman gökkuşağına bakmayı unuttu Renklerle süslediği gecelerini Karanlığın soğuğu ile avuttu Ben ne ara büyüdüm bilmem Güzel ezgilerle doldurduğum sabahlarımın güvercinlerini Hangi düşlerin diyarına kanat çırpsın diye Yolcu ettim Benim dediğim yarınları Geçmişe feda ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gözyaşlarımla nefes verdiğim fidanlarım Serpildi ağaç oldu Gölgesi sakladı bütün kusurlarımı Bir ömür diye beden buldu

23 Nisan 2026 15:37

MUCİZE

Gökten toprağa inen düşler gördüm ben Gerçek diye diye Acı çeken saf rüyalar Yalnızlığa sığınmış Sabahtan korkan uğur böcekleri Ve masumiyetini kaybetmiş çocuklar Gördüm ben Arafı andıran günler yaşadım ben Boğazımda sımsıkı bir ip Ellerim kara toprağın içinde Nefes aldığımı farketmediğim saniyeleri Ana kucağında zapt ettim ben Aynada solup gidenin mahiyetini anladım ben Bakmayı öğrenen Gözyaşının kıymetini sahiplenen Bir çift gözün Mucizesini anladım ben

10 Nisan 2026 16:27

ZAMBAKLAR

Alamadığım bu nefes Kimin ciğerlerini dolduruyor Yaşayamadığım bu hayat Söylenmediği halde uçup giden cümleler Yaşam tarafından yok sayılmanın verdiği bu öfke Hangi toprakların huzurunda son bulacak Var olmanın hazzına ne zaman varacak bu toy gönül Geçmez dediğim yaralar ne zaman kabuk bağlayacak Sönecek mi bu yangın Tepeden tırnağa saracak mı zamansız mutluluklar Unutulanlarımın dünyasında Solan çiçeklerimi kim açtıracak Getirecek mi bir güz vakti terkeden baharlarımı Vazgeçtiğim ne varsa Sevdirecek mi Bir nisan sabahı Bana ben olmayı öğretecek Zambakları sevdirecek Ben ne zaman gelecek

Yorumlar

Henüz yayınlanan yorum yok.