Language
Back to archive

Poem

HABERCİ KUŞLAR

Her şey başka olsaydı Sever miydim kendimi Bu açılmaz dediğim kafesin kapısını açar mıydım Dışardaki renkler dokunur muydu parmaklarıma Çocukluğumla barışır mıydım Yazıp çizdiğim çocuksu şiirleri okutur muydum Kalbimden hiç gitmeyenlere Toplanıp gider miydim bu evden Aptallık denen cesareti göze alır mıydım Soru sormaktansa yaşar mıydım bu hayatı Olmayacakların peşinde koşanlarım Olmayanların ardından akan gözyaşlarımı siler miydi Ne çok soru dolanır aklımın sokaklarında Ne çok ister gönül olmayanları oldurtmak Nafile bir çabasızlık içinde yüzer Heveslerinden yoksun bırakılmış satır satır yazılmış geri gelmeyecek dakikalarım Ve kendimi avutuşlarım Aynı sabaha kalkışlarım Değişmezliğin altında ezilen Sessiz sakin köşesine çekilen haberci kuşlarım

Share

Generate a share card for this poem and send it to social platforms or messaging apps.

A share-ready image will be prepared on demand.

For Instagram, download the card and post the image manually.

More poems

View all

September 20, 2026 at 10:42 AM

KENDİNİ UNUTMA SANATI

Tüm yüzler yabancı şimdi Aynadakini bile tanıyamıyorum artık Sesler uzak Dokunduğum her şeyde bir belirsizlik Ufak tefek gülüşler Aklımın en sapa sokaklarına saklanmışlar Çıkmıyorlar oradan Yeşeren ağaçlar Masmavi gökyüzü Ve parmağımın arasındaki kurşun kalem Bütün noksanlarımı döküp saçmışlar kağıda Kopuk kopuk Yıpranmış çığırtkan cümlelerle Yaktılar en sevdiğim günün sabahını Sıcağımı soğuk yapan kimsesizliklerle Doldurdular karşımdaki sandalyeleri Başka başka suretlere bürünüp karşıma çıktılar Eski çocukluk hayalleri Ne bir söz söylettiler Ne rahat bir nefes aldırdılar Ömrümün en güzel yıllarını sonsuz ızdırapla sınadılar

August 30, 2026 at 11:10 AM

ADI KALMAYAN

Adımı unutmuş gevezeler Bilmez ki Benim gözlerim hep yerde Ellerim titrek Nefesim alacaklısını bekler durur Hatırlatmazlar Ne nice güzel olanı Ne bakılacak semayı Dokundurtmazlar Taştan yumuşağına Gülün goncasına Hissettirmezler Geçen zamanın değerini Ömür denen kıymetliyi Gidene yanar durur Gönlü aç olanı yalandan avutur Bitip tükenir Bitmez dediği

August 16, 2026 at 3:48 PM

KAĞITTAN BİR GEMİ

Kağıttan bir gemi Yüzer gri mavi denizin ortasında Bilinmeyen bir çocuktan Çok iyi bilinen gayelere doğru Kağıttan bir gemi Yüzer sevdanın saçlarından kirpiklerine Kavuşur göz bebeklerinde Hasretini çektiği kelebeklere Kağıttan bir gemi Dağılır gider Ne olduğunu anlamaz Adsız bir meczup sayar Hiç saymadığı günlerini Kağıttan bir gemi Anlatır gökyüzünün yeryüzü ile birleştiği yere Sahibinin hikayesini Hiç gitmediği deryalara savrulur Kendi hikayesini bulur Reddeder kimsesizliğini

Comments

No public comments yet.