Şiir
Bu şiir için bir paylaşım kartı oluşturun; sosyal medya ya da mesajlaşma uygulamalarında kullanın.
Paylaşıma uygun görsel istek geldiğinde hazırlanır.
Instagram için kartı indirip görseli manuel olarak paylaşın.
4 Mayıs 2026 11:36
Ben ne ara büyüdüm bilmem Ne zaman örgülü saçlarımı Rüzgara emanet ettim Taç yapmak için kullandığım papatyaları Eski bir kitabın arasında kurumaya mahkum ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gülerken ışıldayan gözlerim Ne zaman gökkuşağına bakmayı unuttu Renklerle süslediği gecelerini Karanlığın soğuğu ile avuttu Ben ne ara büyüdüm bilmem Güzel ezgilerle doldurduğum sabahlarımın güvercinlerini Hangi düşlerin diyarına kanat çırpsın diye Yolcu ettim Benim dediğim yarınları Geçmişe feda ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gözyaşlarımla nefes verdiğim fidanlarım Serpildi ağaç oldu Gölgesi sakladı bütün kusurlarımı Bir ömür diye beden buldu
10 Nisan 2026 16:27
Alamadığım bu nefes Kimin ciğerlerini dolduruyor Yaşayamadığım bu hayat Söylenmediği halde uçup giden cümleler Yaşam tarafından yok sayılmanın verdiği bu öfke Hangi toprakların huzurunda son bulacak Var olmanın hazzına ne zaman varacak bu toy gönül Geçmez dediğim yaralar ne zaman kabuk bağlayacak Sönecek mi bu yangın Tepeden tırnağa saracak mı zamansız mutluluklar Unutulanlarımın dünyasında Solan çiçeklerimi kim açtıracak Getirecek mi bir güz vakti terkeden baharlarımı Vazgeçtiğim ne varsa Sevdirecek mi Bir nisan sabahı Bana ben olmayı öğretecek Zambakları sevdirecek Ben ne zaman gelecek
28 Mart 2026 13:23
Sözcüklerinde zehir saklı Binbir şehri istila etmiş muhtaçların Hiç dökülmeyen gözyaşları Ahını almış yazısı ak olanların Çırılçıplak bırakmış Savunmasız kalan yarınları Yarım kalmış hikayelerin önünde Sevgisiz iki kuru cümleye Bel bağlamış sonsuz dedikleri Mutlak bir son yazmış Ama mutlu sonlara hasret kalmış Bu adı geçmeyen fedaileri Bitmiş mi Geçmiş mi Bilmedikleri ne varsa Sessiz sedasız yerleşmiş mi Yuva dedikleri haneye Ne onlar bilmiş Ne çektikleri bitmiş Bu alemde
Yorumlar