BİR ŞİİR İÇİNDE

5 Eylül 2023 13:08•kaderci hasret gerçeklik saat rüya toprak

Gidemediğim yerlerin hasreti içimde Yüzüme bakan birden çok kaderci yanımda Solup gidiyor hatırlanmayacak saniyeler Ve o hatırı kırk yıldan fazla yüzler Özlemini çektiğim beni bırakıp giden düşüncelerim Cızırdıyor eski bir radyoda Geri gelmeyecek eski günleri yad ediyor İçtiğim sabah kahveleri Ve arkada olmayan denizin sesi Kaybettiklerimizin acısı yerleşiyor Her gece başucuma El ele olunan rüyalardan Yalnızlığa açılan gerçekliğe sürüklüyor uyanışlar Sakince kabullenişler yer ediyor Nefes alıp verişlerime Eski ben döküyor gözyaşlarını avucumun içine Bir daha duymayacağım seslerin hasreti içimde Bir parça toprak Bu kadar mı siner hayatımın derinine Ne varı anlıyor insan Ne olmayanı kabul ediyor Bir inkar ediş Herkes hayretler içinde Saatler daha mı hızlı geçiyor Akrep yelkovana mı küs Bu ne acele Geçen ömürden geçiyor İnsandan gidiyor Herkes habersiz telaşsız Dünyanın sabrı tükeniyor Biz yine sağır yine dilsiz

Paylaş

Bu şiir için bir paylaşım kartı oluşturun; sosyal medya ya da mesajlaşma uygulamalarında kullanın.

Paylaşıma uygun görsel istek geldiğinde hazırlanır.

X WhatsApp Telegram Facebook

Instagram için kartı indirip görseli manuel olarak paylaşın.

Diğer şiirler

Tümünü gör

4 Mayıs 2026 11:36

NE ARA

Ben ne ara büyüdüm bilmem Ne zaman örgülü saçlarımı Rüzgara emanet ettim Taç yapmak için kullandığım papatyaları Eski bir kitabın arasında kurumaya mahkum ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gülerken ışıldayan gözlerim Ne zaman gökkuşağına bakmayı unuttu Renklerle süslediği gecelerini Karanlığın soğuğu ile avuttu Ben ne ara büyüdüm bilmem Güzel ezgilerle doldurduğum sabahlarımın güvercinlerini Hangi düşlerin diyarına kanat çırpsın diye Yolcu ettim Benim dediğim yarınları Geçmişe feda ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gözyaşlarımla nefes verdiğim fidanlarım Serpildi ağaç oldu Gölgesi sakladı bütün kusurlarımı Bir ömür diye beden buldu

23 Nisan 2026 15:37

MUCİZE

Gökten toprağa inen düşler gördüm ben Gerçek diye diye Acı çeken saf rüyalar Yalnızlığa sığınmış Sabahtan korkan uğur böcekleri Ve masumiyetini kaybetmiş çocuklar Gördüm ben Arafı andıran günler yaşadım ben Boğazımda sımsıkı bir ip Ellerim kara toprağın içinde Nefes aldığımı farketmediğim saniyeleri Ana kucağında zapt ettim ben Aynada solup gidenin mahiyetini anladım ben Bakmayı öğrenen Gözyaşının kıymetini sahiplenen Bir çift gözün Mucizesini anladım ben

10 Nisan 2026 16:27

ZAMBAKLAR

Alamadığım bu nefes Kimin ciğerlerini dolduruyor Yaşayamadığım bu hayat Söylenmediği halde uçup giden cümleler Yaşam tarafından yok sayılmanın verdiği bu öfke Hangi toprakların huzurunda son bulacak Var olmanın hazzına ne zaman varacak bu toy gönül Geçmez dediğim yaralar ne zaman kabuk bağlayacak Sönecek mi bu yangın Tepeden tırnağa saracak mı zamansız mutluluklar Unutulanlarımın dünyasında Solan çiçeklerimi kim açtıracak Getirecek mi bir güz vakti terkeden baharlarımı Vazgeçtiğim ne varsa Sevdirecek mi Bir nisan sabahı Bana ben olmayı öğretecek Zambakları sevdirecek Ben ne zaman gelecek

Yorumlar

Henüz yayınlanan yorum yok.