HayalperestCeren Oğuz
Dil
TREN
Arşive dön

Şiir

BİLİNEN BİLİNMEYEN

25 Eylül 2023 16:00•sessizçiçekşiirsonhayatsevgisizlikgözyaşıhıçkırık
Konuşuyorum ama duymuyorlar En güzel sonumu erteliyorlar Devam eden gecenin içinde kaybolduğumu bilmiyorlar Görmüyorlar Görmek istemiyorlar Kendi elleriyle yavaş yavaş söküp atıyorlar Beni hayata bağlayan köklerimi Sessiz kanatlılarım görüyor duyuyor Ama onlar da sadece şahit oluyorlar Sözde güzel günlere Birkaç gözyaşı düşüyor Su değmemiş soluk çiçeklerimin üstüne Hafiften küçük hıçkırık sesleri geliyor kulağıma En güzel sonumu benden çalıyorlar Yakışmayan sevgisizliklerle terbiye etmeye çalışıyorlar beni Susuyorum Hınçla kızıyorum bu katlanılması güç suskunluğuma Gecelerim veda ediyor Her razı gelişimde Onlarda bırakıyor beni kusurlu geleceğimin ellerine Yalnızlıkta sıkılıyor benden Ait olma duygusu akıp gidiyor her zerremden Şimdi bilinmeyen bir ben Ve hiç yaşanmayacak 30’larım kalıyor Bu sessiz ikindi vaktinde

Paylaş

Bu şiir için bir paylaşım kartı oluşturun; sosyal medya ya da mesajlaşma uygulamalarında kullanın.

Paylaşıma uygun görsel istek geldiğinde hazırlanır.

XWhatsAppTelegramFacebook

Instagram için kartı indirip görseli manuel olarak paylaşın.

Diğer şiirler

Tümünü gör

4 Mayıs 2026 11:36

NE ARA

Ben ne ara büyüdüm bilmem Ne zaman örgülü saçlarımı Rüzgara emanet ettim Taç yapmak için kullandığım papatyaları Eski bir kitabın arasında kurumaya mahkum ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gülerken ışıldayan gözlerim Ne zaman gökkuşağına bakmayı unuttu Renklerle süslediği gecelerini Karanlığın soğuğu ile avuttu Ben ne ara büyüdüm bilmem Güzel ezgilerle doldurduğum sabahlarımın güvercinlerini Hangi düşlerin diyarına kanat çırpsın diye Yolcu ettim Benim dediğim yarınları Geçmişe feda ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gözyaşlarımla nefes verdiğim fidanlarım Serpildi ağaç oldu Gölgesi sakladı bütün kusurlarımı Bir ömür diye beden buldu

23 Nisan 2026 15:37

MUCİZE

Gökten toprağa inen düşler gördüm ben Gerçek diye diye Acı çeken saf rüyalar Yalnızlığa sığınmış Sabahtan korkan uğur böcekleri Ve masumiyetini kaybetmiş çocuklar Gördüm ben Arafı andıran günler yaşadım ben Boğazımda sımsıkı bir ip Ellerim kara toprağın içinde Nefes aldığımı farketmediğim saniyeleri Ana kucağında zapt ettim ben Aynada solup gidenin mahiyetini anladım ben Bakmayı öğrenen Gözyaşının kıymetini sahiplenen Bir çift gözün Mucizesini anladım ben

10 Nisan 2026 16:27

ZAMBAKLAR

Alamadığım bu nefes Kimin ciğerlerini dolduruyor Yaşayamadığım bu hayat Söylenmediği halde uçup giden cümleler Yaşam tarafından yok sayılmanın verdiği bu öfke Hangi toprakların huzurunda son bulacak Var olmanın hazzına ne zaman varacak bu toy gönül Geçmez dediğim yaralar ne zaman kabuk bağlayacak Sönecek mi bu yangın Tepeden tırnağa saracak mı zamansız mutluluklar Unutulanlarımın dünyasında Solan çiçeklerimi kim açtıracak Getirecek mi bir güz vakti terkeden baharlarımı Vazgeçtiğim ne varsa Sevdirecek mi Bir nisan sabahı Bana ben olmayı öğretecek Zambakları sevdirecek Ben ne zaman gelecek

Yorumlar

Henüz yayınlanan yorum yok.