SON MUTLULUK

Bu toprağın karası Benim güzden kalma heyecanlarımın doruk noktası Bu gökyüzünün mavisi sarısı Hiç dokunamayacağım bir tutam saç Hiç buluşamayacağım bir çift anlamlı bakış Tüm vücudumu dolduruyor dünyanın en koyu ve en parlak renkleri Tahmin edilemezleri sayıklatıyor Kirpiklerime dolan gecelerime Uyku ile ölüm arasındaki bilinçsizliği yaşatıyor Dengi olmayan hüzün cümbüşleri Kalmak için bir neden Bir neden için bir çift söz Bir söz için Bir ten bir ses bir heves arıyor Beklemeye mecali kalmayanlarım Unutulmuş şarkılarda arıyor kendini Aydınlık sabahlarda bulamayınca mutluluğu Hırçınlaşıyor aklımın ipini koparmış düşünceleri Ve sonum geliyor bir mart ayında Dışarda yağmur Odamın içine doluyor toprak kokusu Bağışlanıyor bütün umutsuzluklarım Huzuru sonda buluyorum Çiçeklerim açıyor Susturamadığım geceler sessizleşiyor Saygı duyuyor artık olmayanlarım keşkelerime Bitmez dediğim her şey bitiyor