Language
Back to archive

Poem

SEVDA UYKUSU

Mutsuzluğa beş kala Hayat solup gidiyor Yarım kalan şiirlerin hatırına dönüyor dünya Değmeyen elleri bir yangın alıyor Yakıyor bir bir yaşanmamış anıları Sevilmemeye mahkum ediyor Mutsuzluğa beş kala Hala dudaklarımda sen kelimesi Kedimin yanında elimde senin fotoğrafın Susayan çiçeklerimi senin hayallerinle toprağa bağlıyorum Hiç solmasınlar diye Mutsuzluğa beş kala Yine sarıyor etrafımı tanımadığım insan bedenleri Aklım uçup gidiyor senli geçmişime Şuan tutuyor akrep ve yelkovanın ellerinden Sana doğru akıyor zaman

Share

Generate a share card for this poem and send it to social platforms or messaging apps.

A share-ready image will be prepared on demand.

For Instagram, download the card and post the image manually.

More poems

View all

September 20, 2026 at 10:42 AM

KENDİNİ UNUTMA SANATI

Tüm yüzler yabancı şimdi Aynadakini bile tanıyamıyorum artık Sesler uzak Dokunduğum her şeyde bir belirsizlik Ufak tefek gülüşler Aklımın en sapa sokaklarına saklanmışlar Çıkmıyorlar oradan Yeşeren ağaçlar Masmavi gökyüzü Ve parmağımın arasındaki kurşun kalem Bütün noksanlarımı döküp saçmışlar kağıda Kopuk kopuk Yıpranmış çığırtkan cümlelerle Yaktılar en sevdiğim günün sabahını Sıcağımı soğuk yapan kimsesizliklerle Doldurdular karşımdaki sandalyeleri Başka başka suretlere bürünüp karşıma çıktılar Eski çocukluk hayalleri Ne bir söz söylettiler Ne rahat bir nefes aldırdılar Ömrümün en güzel yıllarını sonsuz ızdırapla sınadılar

August 30, 2026 at 11:10 AM

ADI KALMAYAN

Adımı unutmuş gevezeler Bilmez ki Benim gözlerim hep yerde Ellerim titrek Nefesim alacaklısını bekler durur Hatırlatmazlar Ne nice güzel olanı Ne bakılacak semayı Dokundurtmazlar Taştan yumuşağına Gülün goncasına Hissettirmezler Geçen zamanın değerini Ömür denen kıymetliyi Gidene yanar durur Gönlü aç olanı yalandan avutur Bitip tükenir Bitmez dediği

August 16, 2026 at 3:48 PM

KAĞITTAN BİR GEMİ

Kağıttan bir gemi Yüzer gri mavi denizin ortasında Bilinmeyen bir çocuktan Çok iyi bilinen gayelere doğru Kağıttan bir gemi Yüzer sevdanın saçlarından kirpiklerine Kavuşur göz bebeklerinde Hasretini çektiği kelebeklere Kağıttan bir gemi Dağılır gider Ne olduğunu anlamaz Adsız bir meczup sayar Hiç saymadığı günlerini Kağıttan bir gemi Anlatır gökyüzünün yeryüzü ile birleştiği yere Sahibinin hikayesini Hiç gitmediği deryalara savrulur Kendi hikayesini bulur Reddeder kimsesizliğini

Comments

No public comments yet.