ZAMBAKLAR
Alamadığım bu nefes
Kimin ciğerlerini dolduruyor
Yaşayamadığım bu hayat
Söylenmediği halde uçup giden cümleler
Yaşam tarafından yok sayılmanın verdiği bu öfke
Hangi toprakların huzurunda son bulacak
Var olmanın hazzına ne zaman varacak bu toy gönül
Geçmez dediğim yaralar ne zaman kabuk bağlayacak
Sönecek mi bu yangın
Tepeden tırnağa saracak mı zamansız mutluluklar
Unutulanlarımın dünyasında
Solan çiçeklerimi kim açtıracak
Getirecek mi bir güz vakti terkeden baharlarımı
Vazgeçtiğim ne varsa
Sevdirecek mi
Bir nisan sabahı
Bana ben olmayı öğretecek
Zambakları sevdirecek
Ben ne zaman gelecek