SEVDA UYKUSU

Mutsuzluğa beş kala Hayat solup gidiyor Yarım kalan şiirlerin hatırına dönüyor dünya Değmeyen elleri bir yangın alıyor Yakıyor bir bir yaşanmamış anıları Sevilmemeye mahkum ediyor Mutsuzluğa beş kala Hala dudaklarımda sen kelimesi Kedimin yanında elimde senin fotoğrafın Susayan çiçeklerimi senin hayallerinle toprağa bağlıyorum Hiç solmasınlar diye Mutsuzluğa beş kala Yine sarıyor etrafımı tanımadığım insan bedenleri Aklım uçup gidiyor senli geçmişime Şuan tutuyor akrep ve yelkovanın ellerinden Sana doğru akıyor zaman