BİR GECE BİN SES
Unuttuklarım
Aklımın duvarlarını yıkıyorlar durmadan
Bitmek tükenmek bilmeyen bir inilti
Gece sessiz
Onların fısıltıları kulağımda
Rahat vermiyorlar
Uyutmuyorlar bir türlü
En gizlilerimi açık ediyorlar
Ne sessizliğim
Ne de gözyaşlarım kâr ediyor
Yaklaştırmıyorlar en güzel anıları yanıma
Geçmiş zamanın armağanı seni
Saklıyor gece kendi karanlığında
Özlemin ayak sesleri geliyor
Pes ediyorum
Koyuyorum başımı yastığa
Alabildiğine hatırlıyorum
Unuttuklarımın güzelini çirkinini
Sabah gelip silene kadar