BİR GECE BİN SES

Unuttuklarım Aklımın duvarlarını yıkıyorlar durmadan Bitmek tükenmek bilmeyen bir inilti Gece sessiz Onların fısıltıları kulağımda Rahat vermiyorlar Uyutmuyorlar bir türlü En gizlilerimi açık ediyorlar Ne sessizliğim Ne de gözyaşlarım kâr ediyor Yaklaştırmıyorlar en güzel anıları yanıma Geçmiş zamanın armağanı seni Saklıyor gece kendi karanlığında Özlemin ayak sesleri geliyor Pes ediyorum Koyuyorum başımı yastığa Alabildiğine hatırlıyorum Unuttuklarımın güzelini çirkinini Sabah gelip silene kadar