CANAVARIN KALBİ

Ve döndü yüzünü canavar Gösterdi bütün kinini Kustu içindeki nefreti Seni sen yapan benliğini çaldı rüyalarından Acısını çıkardı çektiği zulümlerin En büyük mahşerin habercisi oldu Söktü aklından bir bir sevgi sözcüklerini Doymadı ama Yakaladı yaralı dakikalardan Kanattıkça kanattı Hatırlattı acımasızca söylenen cümleleri Adı bile hatırlanmayanlarını bıraktı yarınsız günlerin kollarına Soldurdu yeşerttiğin her bir geleceği Geçmedi bitmedi öfkesi Saklanmadı korkmadı bu sefer yaşanılmış ama unutulmamışlardan Kendi zalimlerinin çığlıkları doldurdu dünyasını Huzur bulmadı bir türlü Kırıklarla dolu kalbini kimse onaramadı Bir sevgisiz kalan ruhun adı canavar diye kaldı