CANAVARIN KALBİ
Ve döndü yüzünü canavar
Gösterdi bütün kinini
Kustu içindeki nefreti
Seni sen yapan benliğini çaldı rüyalarından
Acısını çıkardı çektiği zulümlerin
En büyük mahşerin habercisi oldu
Söktü aklından bir bir sevgi sözcüklerini
Doymadı ama
Yakaladı yaralı dakikalardan
Kanattıkça kanattı
Hatırlattı acımasızca söylenen cümleleri
Adı bile hatırlanmayanlarını bıraktı yarınsız günlerin kollarına
Soldurdu yeşerttiğin her bir geleceği
Geçmedi bitmedi öfkesi
Saklanmadı korkmadı bu sefer yaşanılmış ama unutulmamışlardan
Kendi zalimlerinin çığlıkları doldurdu dünyasını
Huzur bulmadı bir türlü
Kırıklarla dolu kalbini kimse onaramadı
Bir sevgisiz kalan ruhun adı canavar diye kaldı