ÇOK SONRA

Bu bitmeyen öfke Yiyip bitiriyor bütün benliğimi İçimdeki en kötüyü çıkartıyor ortaya Verdiğim bütün savaşları yerle bir ediyor Karşımdaki kalpsiz bedenler Kalanlarla yetinmemi istiyor Kazıyorum kendi mezarımı Bekliyorum en beklenmedik zamanı İyisiyle kötüsüyle sonlandıracağım bu çaresiz feryatlarımı Sözde iyiler utacanacaklar Gizlenecekler kalplerinin en kuytu köşesine Varlığımda beceremedikleri sessizliği Yokluğumda kavrayacaklar Susacaklar Ama bu sefer kazanma hırsıyla değil Yok olanın matemiyle Ve o sevmek bilmeyen kalpleri solacak Benim karşılıksız verdiğim sevgiyi bulmak için En olmaza teslim olacaklar Acıyacak canları İşte o zamanlar geleceğim akıllarına Akacak birkaç damla gözyaşı