Language
Back to archive

Poem

GEZGİN

July 26, 2026 at 10:32 AMkörgezginhayrangizlisevgidünya
Kör bir gezgin arar durur Uyanamadığım sabahların erken saatlerinde Göremediklerime hayran kalır Düşlerimdeki sesleri takip eder Saklanır gizli bahçemde Başkalarının zamanlarından sakınır kendini Görmeyi öğrenir Dünyada var olmayı becerememiş güzeli Duymayı öğrenir Hiç duyulmaya layık görülmemiş fısıltıları Sevmeyi öğrenir Sevgiden mahrum kalanı Kör bir gezgin bulur Asıl olanı Bahşeder ömrüne yeni bir dünyayı Orada başlar görmenin anlamı

Share

Generate a share card for this poem and send it to social platforms or messaging apps.

A share-ready image will be prepared on demand.

For Instagram, download the card and post the image manually.

More poems

View all

August 9, 2026 at 11:06 AM

BİR GECEDE

Bir gece bağıra çağıra fısıldar Uyumayan karanfillere Hayal edemediklerini Bağışlanmayan günahlarını Masumiyetin yeşerdiği topraklara eker Bereketten saydığı yağmuru Araftan gelen haberciye emanet eder Cennetin kapıları kapanır Yoktan var olanı Hiç eder İyilerin mutlu olduğu masalları Baştan yazar Kötüler kazanır her defasında Bir gece gündüz olur sonunda Güneş hatırlatır Acısı geçmeyen ızdırapları Köşe bucak saklanan ne varsa Adem oğlunun yüzüne vurur Meczup eder Aklı selim olanı

July 9, 2026 at 5:04 PM

SEN İLE

Aklıma sen fikri düştüğünde Sokaklarım çiçeklenir Karanlık gecelerime Yıldızlar armağan edilir Hayatı bir adım önde yaşarım Nakşedilir yüzün Gençlik yıllarımın hatıralarına En sevdiğim şarkının nakaratı gibi Tekrar eder durur zihnimde Beraber geçen saatlerin sessizliği Renkler boyar durur Her gün sana gelmek için basıp geçtiğim Gri soluksuz kaldırım taşlarını Bir renk cümbüşü misali Siyah deri kaplı defterlerden taşar Seni bana anlatan şiirler Ve çocukluğumun en güzel masalları gibi Mutlu son ile biter Senin varlığınla başlayıp Yokluğunla son bulan hayatım

June 20, 2026 at 11:40 AM

NİHAYETİNDE

Ötekinin gözlerinden bakar Hayata benim gözlerim Başkasının sesinden duyar Unuttuğu masalları Bir başkasının adıyla yaşar Hiç aklından çıkmayan sevgili Yaşadığım benim olmaktan çıkar Ötekine bağlar belini Özü unutur Derin bir kuyuya saklar hakikati Geçmez dediği zaman eser bir rüzgar gibi Aldığı yaşı benimsemekten aciz kalır Kendi sonunu kendi yazamaz Başka parmakların arasında saklanır Kaderin kalemi Hayata veda ederken Onun olmayanı anımsar Bir başkasının bedeninde Bulur sonunu Hiçbir yer edinememiş benliği

Comments

No public comments yet.