Language
Back to archive

Poem

BENİ BEN İLE

Zamansız duraklamalarımın durgunluğu Çöktü üstüme Ya geçmezse diye düşünmeye başladı Sabahlarımın habercisi kuşlarım Ya hep böyle boğazımda takılı kalırsa diye Endişe etti sahipsiz kalan bir yanım İfade edemediğim yalnızlığımı Ya kimse anlamak istemezse Kendi sardığım yaralarımın hatırına çıkabilir miyim Bu kuyudan kendi başıma Parmaklarım kanaya kanaya Güneşe dokunabilir miyim Hissedebilir miyim Masmavi gökyüzünün tertemiz havasını saçlarımda Koklamaya kıyamadığım papatyaların yanına varabilir miyim Sormaya başladım Zamanın durduğu anda

Share

Generate a share card for this poem and send it to social platforms or messaging apps.

A share-ready image will be prepared on demand.

For Instagram, download the card and post the image manually.

More poems

View all

Comments

No public comments yet.