Language
Back to archive

Poem

KİMSESİZ

November 4, 2026 at 4:24 PM•kimsesiztoykapıyabancıinsafşiir
Sorgusuz sualsiz açardı kapılarını Toy gönlüm Sesini tanımayana Yüzünü bilmeyene Adını sormayana Bir yabancının insafına bırakırdı Yol dediği kısa ömrünü Bilmezdi Kimsesiz gibi Bir gün kendisinin de yitip gideceğini Fark edilmeden bir hiç olacağını

Share

Generate a share card for this poem and send it to social platforms or messaging apps.

A share-ready image will be prepared on demand.

For Instagram, download the card and post the image manually.

More poems

View all

October 25, 2026 at 11:20 AM

BANA AİT OLMAYAN

Bazen düşünüyorum Hiç yaşamasaydım bu hayatı Kokusu burnuma gelmeseydi zambakların Güneş değmeseydi kirpik uçlarıma Pişman olur muydum acaba Özler miydim küçük anların mucizesini Tabi bir de sen varsın Varlığın hayatıma dahil olmasa da Gözlerin var Bana hiç bakmayan Ellerin Hiç dokunmayan Sözlerin var mesela Bana bahşedilmeyen Daha mı hür olurdu aklım Gecelerim yaklaşır mıydı sabahlarıma Ve saatler bana dost olur muydu Bilmiyorum Düşündüğüm ne varsa Takılıyor söyleyemediklerimin peşine Huzur vermiyor Saklanıyor şiirlerime

October 11, 2026 at 3:48 PM

YER VE GÖK

Ne düşündüğüm dilimde Ne kalbimdeki yanımda Ellerimde bir ip Bağlıyorum boğazıma Ne yersiz yurtsuz bir yolcu Ne köklerine bağlı bir ağaç Beklerken beklerken Kimisi çoktan bırakmış evini giderken Sahte gölgelerin ardında Bir avuç deli Eziliyor kalabalığın ayaklarının altında Göktekiler arıyor yerdekini Mahşerin tam ortasında Dünya dönerken Bende dönüyorum en başa Unutulmuşum gibi sanki bir başıma

September 20, 2026 at 10:42 AM

KENDİNİ UNUTMA SANATI

Tüm yüzler yabancı şimdi Aynadakini bile tanıyamıyorum artık Sesler uzak Dokunduğum her şeyde bir belirsizlik Ufak tefek gülüşler Aklımın en sapa sokaklarına saklanmışlar Çıkmıyorlar oradan Yeşeren ağaçlar Masmavi gökyüzü Ve parmağımın arasındaki kurşun kalem Bütün noksanlarımı döküp saçmışlar kağıda Kopuk kopuk Yıpranmış çığırtkan cümlelerle Yaktılar en sevdiğim günün sabahını Sıcağımı soğuk yapan kimsesizliklerle Doldurdular karşımdaki sandalyeleri Başka başka suretlere bürünüp karşıma çıktılar Eski çocukluk hayalleri Ne bir söz söylettiler Ne rahat bir nefes aldırdılar Ömrümün en güzel yıllarını sonsuz ızdırapla sınadılar

Comments

No public comments yet.