İLK VE SONUN DANSI

Zamanın yegâne hazinesi ömür Bereketli toprakların güzel çocuklarının ellerinde Bulut ve toprağın buluştuğu yerde Çiçek açıyor bir sonbahar günü Beklenmedik serin yağmurlara sunuyor şükranlarını Bir aşığın değerlisine feda oluyor Mahcup bakışlara heba ediyor Nedensiz utangaç gülüşlerini Bastığı yer kayıyor ayağının altından Bir damla su oluyor Dünya bir nefes kalıyor Hiç gökkuşağını görmeyen gözler Doğanın cümbüşüne tanıklık ediyor Son buluyor Bize bahşedilen güzel armağan Bir başka bedende hayat buluyor