Language
Back to archive

Poem

BAŞLAMADAN BİTEN MASAL

Ben ne gözlerimle baktım sana Ne ellerimle dokundum Hiç hissetmedim seni tenimde Senin kelebeklerin kondu Benim bayram sabahlarıma Kalbim doldu taştı seninle Hiç bitmeyecek umutsuzlukları göz ardı etti Çiçekleri yeni yeni açmaya başlamış geleceğim Sadece sen dedi Ne yalanların Ne o sahte tebessümlerin değmedi düşlerime Sen ne gözlerinle baktın bana Ne ellerinle dokundun Hiç hissetmedin beni kalbinde Hayatında benim adım yoktu Kelebeklerim konamadı senin o güzel kirpiklerine Hep bir kanat çırpışı buruk oldu Ve sen Tanımadan geçti bir ömrün beni Iki yabancı kaldık birbirimize Bir söz dahi girmedi aramıza Ya da birleştirmedi bizi Hep sakladık olabilirleri baş ucumuzda Ne uykuya doyduk Ne de güzel senli benli sabahlara uyandık Bu bizim başlamayan masalımızın Hiç yazılmayan sonu oldu

Share

Generate a share card for this poem and send it to social platforms or messaging apps.

A share-ready image will be prepared on demand.

For Instagram, download the card and post the image manually.

More poems

View all

May 4, 2026 at 11:36 AM

NE ARA

Ben ne ara büyüdüm bilmem Ne zaman örgülü saçlarımı Rüzgara emanet ettim Taç yapmak için kullandığım papatyaları Eski bir kitabın arasında kurumaya mahkum ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gülerken ışıldayan gözlerim Ne zaman gökkuşağına bakmayı unuttu Renklerle süslediği gecelerini Karanlığın soğuğu ile avuttu Ben ne ara büyüdüm bilmem Güzel ezgilerle doldurduğum sabahlarımın güvercinlerini Hangi düşlerin diyarına kanat çırpsın diye Yolcu ettim Benim dediğim yarınları Geçmişe feda ettim Ben ne ara büyüdüm bilmem Gözyaşlarımla nefes verdiğim fidanlarım Serpildi ağaç oldu Gölgesi sakladı bütün kusurlarımı Bir ömür diye beden buldu

April 23, 2026 at 3:37 PM

MUCİZE

Gökten toprağa inen düşler gördüm ben Gerçek diye diye Acı çeken saf rüyalar Yalnızlığa sığınmış Sabahtan korkan uğur böcekleri Ve masumiyetini kaybetmiş çocuklar Gördüm ben Arafı andıran günler yaşadım ben Boğazımda sımsıkı bir ip Ellerim kara toprağın içinde Nefes aldığımı farketmediğim saniyeleri Ana kucağında zapt ettim ben Aynada solup gidenin mahiyetini anladım ben Bakmayı öğrenen Gözyaşının kıymetini sahiplenen Bir çift gözün Mucizesini anladım ben

April 10, 2026 at 4:27 PM

ZAMBAKLAR

Alamadığım bu nefes Kimin ciğerlerini dolduruyor Yaşayamadığım bu hayat Söylenmediği halde uçup giden cümleler Yaşam tarafından yok sayılmanın verdiği bu öfke Hangi toprakların huzurunda son bulacak Var olmanın hazzına ne zaman varacak bu toy gönül Geçmez dediğim yaralar ne zaman kabuk bağlayacak Sönecek mi bu yangın Tepeden tırnağa saracak mı zamansız mutluluklar Unutulanlarımın dünyasında Solan çiçeklerimi kim açtıracak Getirecek mi bir güz vakti terkeden baharlarımı Vazgeçtiğim ne varsa Sevdirecek mi Bir nisan sabahı Bana ben olmayı öğretecek Zambakları sevdirecek Ben ne zaman gelecek

Comments

No public comments yet.