BEKLENEN SON

Küçücük bir umuda tutunmuş gidiyorum Ne gözleri ne sözleri değiyor tenime Bu görünmezlik yoruyor beni Sakladığım duygular saldırıyor her hücreme Bütün vücudumu sarıyor bir ölüm korkusu gibi Ne ses çıkıyor ne seda Sadece içi boş çaresizlik Bir nefese muhtaç aciz bir beden misali Kıvranıyor karşında bütün benliğim Sevgisiz cümleler sıkıyor boğazımı Seriyor dünya toprağını üstüme Sanki herkes yokluğumu kabul etmişcesine Kimsesiz kalıyorum Yağmurlar bile kabul etmiyorlar beni Dünya büyük bir hınçla kızıyor bana Düşüncelerimin incilerini döküyor ortalığa Bilinmeyenleri kabullenenlerin iki dudağının arasına hapsediyor Yavaş yavaş yok olmamı izliyor Günlerimin en güzidesi