BOŞ LUNAPARK

Sessizlik yutar Bütün sahipsiz düş dolu düşüncelerin tenhalarında Kırıntısı kalmış toy yaşamın heveslerini Geceye tutunmaya çalışan hür kuşlarını Gönderir senin gittiğin bilinmez şehirlere Söylemez ne zaman gelirler bir daha Getirirler mi senden bir haber Yolcu bekler durur şu dermanı kalmayan gözlerim Bitmek bilmez bir karmaşa sarar Durgun hayatımın lunaparklarını Çıkışı olmayan sonsuzluklara erişir Tek düze hayatım Bir kısır döngü oluverir Çıkamam bu girdaptan