ANLIK MUTLULUK

Bir gülüşe kandı aptal gönül Sevdi zannetti Mutlu oldu zannetti Kaldı yanılgılar ile Kalan saygısı da yitip gitti hayata Soldu normalliğinden kalan güzellik Yaşadı sonuna kadar önemsemenin hasretini Uykusuzluk sardı sarmaladı mahsun çocukluğumu Halsiz bedenler tuttu kollarından Hiç varılmayacak yolların sonunda