NİHAYETİNDE
Ötekinin gözlerinden bakar
Hayata benim gözlerim
Başkasının sesinden duyar
Unuttuğu masalları
Bir başkasının adıyla yaşar
Hiç aklından çıkmayan sevgili
Yaşadığım benim olmaktan çıkar
Ötekine bağlar belini
Özü unutur
Derin bir kuyuya saklar hakikati
Geçmez dediği zaman eser bir rüzgar gibi
Aldığı yaşı benimsemekten aciz kalır
Kendi sonunu kendi yazamaz
Başka parmakların arasında saklanır
Kaderin kalemi
Hayata veda ederken
Onun olmayanı anımsar
Bir başkasının bedeninde
Bulur sonunu
Hiçbir yer edinememiş benliği