ÖYLEYSE

Baktım olmayacak böyle Susmayacak çenesi düşükler Kıracak kalbimi en yakın olanım Yine konuşmaya devam edecek Hiç sözü kalmamış olsa bile gece kuşları Söndürecek karanlığımı aydınlatan düşlerimi Kendi yarım kalmışlıklarına gücenenler Saldıracak her defasında huzura adanmış düş bahçelerime Öyleyse En yıkılmaz duvarlarımı inşa edeceğim Kendi gökyüzüme doğru Kendi mavilerimi onların grisine boyamayacağım Soldurmayacağım güzel günlerimin nergislerini İçime çekeceğim Dünyanın bana armağan ettiği en güzel kokuları Özgür dünyamın esiri olacağım