OLMAYANLAR VE OLMAYACAKLAR

Seni düşünmek yoruyor artık beni Gözlerime olmayanların yorgunluğu düşüyor Zorla çekiştiyorlar göz kapaklarımı Kapatıyorlar gözlerimi Saklayamıyorum bıkmışlığımı Sessizce kabulleniyorum Çaresizliğim tepkisizliğe dönüşüyor zaman içinde Yaralarım hiç geçmeyecek izlere özeniyor Utanmıyor kendini göstermekten Sevdiğimiz şarkılar çalmıyor artık radyolarda Unutuyor kulaklarım senin anılarını Sahipleniyor en sahici sensiz sabahları Başlatıyor yeni boş bir sayfadan hayatımı Senin adın geçmeyen sayfalar dolusu günler Unutmanın güzel rahatlatıcı hissi Tebessüm edilecek yeni insanları dolduruyor Seni unutmak armağan oluyor bana