GÖKYÜZÜ

Kelimelerle anlatılamayacak bir yalnızlık Saklanılamayacak kadar açık bir çaresizlik Boğucu bir hava Elleri boğazımda Bekliyor beni kapı ağzında Yüzünde belli belirsiz bir tebessüm Kabus gibi Anlatamıyorum Yüzler göğe dönmüş Yerdekiler unutulmuş Toprağa bağlı birçok beden Ve umursanmayan çığlıklar Tutmuş ellerimizden çekiyor bilinmezliğe Saklanılan ne varsa hepsi dökülüp saçılmış En masum anlara Solup giden zaman gülüp geçiyor Akılsız bilmişlerin yanından Ve su gibi berraklaşıyor vedaları Görünmez kıldığımız ne varsa yüzleştiriyor Bizi bizimle sınıyor Bağlıyor hayatlarımızı birbirimizin noktalanmış öykülerine Bitmesine izin vermiyor Sonsuz bir döngü Ne yakalamaya mecal Ne oturup dinlenmeye bir ömür Ne de sevilip sevilmeye yürek bırakmıyor